कालिका खड्का/रासस काठमाडौँ । “कसो माछाको चारो भइएन गाँठे ! ठूलो खड्कोबाट बचेँ, आङ सिरिङ्ङ हुन्थ्यो त्यो घटना सम्झँदा”, दाजु गुरूङको उपन्यास ‘निरजोया’ बाट लिइएको एक अंश हो यो । ‘निरजोया’ निरज र जोया मिलेर बनेको हो । निरज र जोया कृतिका मुख्य पात्र हुन् । सात दिनका लागि भिजिट भिसामा मेलेसिया गएको निरजले म�. . .
-मन्जु घिमिरे दाहाल अलि पर सोचेको मेरो देशको नक्शा मेरो देशको भूगोल म उम्रेको धर्ती मेरो मातृभूमि मेरो जन्मभूमि खै के के विशेषण मनको बगैंचामा छताछुल्ल पोखिन्छन समालेर मनलाई अलि नजिक सोच्न थाल्छु म ,मेरो घर सम्पत्ति मेरो परिवार मेरा उन्नति प्रगति ऎस आराम मोज मस्ति धन दौलत मान सम्मान पद र प्र�. . .
-ऋषि तिवारी "दैंलो दैंलोमा पुग्थे ती बाबाजी ! निधारमा चन्दन घसेका थिए ।" हातमा कमन्डलु एउटा चिम्टा झनझन गर्दै दैलोमा उभिएका थिए । म बाहिरै थिएँ । श्रीमतीलाई भनें, "बाबाजी आएका छन्, भिक्षा लेऊ है ।" उनी कता भान्सामा अलमल गरिरहेकी थिइन् । आफैं हतारो गर्दै थिइन् । छिटो पकाएर छोराछोरी समेत लिदैं अफिस जानु पर. . .
-भूपाल अधिकारी राखेर जिन्दगानी नौलो करारमा मैले फगत गुमाएँ सबथोक प्यारमा तेजाबले पोलेझैँ पोल्दै छ प्रेमले छटपट भयो मलाई दिलको बिमारमा कर्मठ कठोर योद्धा श्रमिक हुँ देशको बग्छन् सदैव मेरा पसिना निधारमा धाएर धाम जहिल्यै पायौँ तिमीले के? भेटिन्छ हेर ईश्वर मनको पुकारमा ठानेर भ्यागुताले सागर विश�. . .
- सुजा चापागाई सुर न तालमा गाउँथ्यौँ गीत खेल्दै ,उफ्रदै ,सुन्दै मिठो सङ्गित आहा! कति रमाईला ति पल न थियो चिन्ता झगडा अनि कल । चोरपुलिस, आसपास, मोजाको बल थिएन कसैसङ्ग कपट अनि छल भविष्य बनाउँनमा थियौँ मस्त पढाई लेखाईमै हुन्थ्यौँ व्यस्त । मोबाईल र टिभिको हुन्नथ्यो चाल जे होस हाम्रो बालापन थियो बब. . .
-अरुण खड्का थिए दुःखको माझ रानी बनायौ, सधैँ याद गर्ने कहानी बनायौ। थियो भित्रभित्रै जलेको निकै मन, खुसीले दिई साथ पानी बनायौ। बनी छद्मभेषी दिएझैँ सहारा, तिमीले झुटो राहदानी बनायौ। हिजोसम्म भन्थ्यौ तिमी हौ भरोसा, भुली आज कोही फलानी बनायौ। नदीको दुई छेउ जस्तो उदासी, बिना कामको यो जवानी बनायौ।. . .
-सुरेश कुमार पाण्डे "छोरा सरह छोरीलाई सम्पती हुनुपर्छ, हामि सबै मानव हौं जातिय विभेद हुनुहुदैन।" बिवेकले एउटा दुकानमा साथिहरू सङ्ग चिया गफ गर्दै भन्यो।" हजुरको कुरा त राम्रो लाग्यो तर ..!" दिनेश बोल्दाबोल्दै रोकियो। "के तर ? भन्नु न आफुलाई लागेको कुरा हामिले आपसमा छलफल गर्दा केकोडर ?"-बिवेक दिनेशको अनुहार �. . .
-नवराज कट्टेल जल्ने र बल्नेहरु अन्तर हुन्छन् नियन्त्रणका जल्नेहरु उग्रको उज्यालोमा खरानी फलाएर निब्दछन् बल्नेहरु सुस्तरी दियो झैं मुहार खुलाएर बाँच्दछन् । फगत जलेर दिएको उज्यालो नजिक बन्छ अन्धकार बलेर दिएको उज्यालो समीप देखिन्छ अनुहार । जल्ने आफैं डुब्दछ उत्पातमा तिम्रो लालची प्यासले धु�. . .
-चूडामणि नेपाल ‘अकिञ्चन’ ‘भनत मेरा आमा बुवा स्वर्ग कि नर्कमा हुनुहुन्छ ? ‘माफ गर्नुहोला म यस्तो कुरा बताउन सक्दिन । अरु केही जिज्ञासा भए सोध्न सक्नुहुन्छ ?’ च्याट जि पि टि ले जबाफ दियो । ‘ए श्री ! भनत मेरो केटासाथीका कतिवटी केटी साथी छन ? श्रीले सत्य र तथ्यमा प्रश्न सोध्न अनुरोध ग¥यो । ‘तिमीले भात खायौ. . .
-ऋषि तिवारी " आज के वार हो?" "आज कति गते हो?" यो कुन महिना चल्दैछ?" म झस्किन्छु आफैँ । दिन, गते,वार र महिना सबै बिर्सिन्छु। बिहान साढे नौ बजे नै अफिस पुग्छु । बेलुका छ, साढे छ बजे घर पुग्छु। यसरी नै मेरो दिनचर्या कटिरहेको छ । कहिलेकाही श्रीमती सोध्छिन्, " हजुर आज कति गते हो?" अफिसमा त्यस्तै हाकिम साहबले सोध्नु ह. . .
-राजन प्रसाद न्यौपाने खै के भयो आजभोलि के हुँदैछ किन हुँदैछ कस्तो हिमाल चढदा सपनामा कहाँ पुगिन्छ? कस्तो पहाड छिचोल्दा कुन गल्छी र गौडा झर्दा टारी र बारीको सम्मजमीन देखिन्छ थाहा छैन मात्र छक्क लाग्छ म देशमा कहाँ छु कहाँ छ मेरो देश कस्तो छ मेरो पहिचान सरकार भन्ने के होला? कहाँ गएर भेटिएला उफ्फ!म अल्म�. . .
-सुरेशकुमार पाण्डे " के हामी महिलाहरू पुरूषका दाश हौँ ? सधैँभरी हजुरहरूले भनेकै हुँने अहिले एक्किसौँ सदिका हामी महिँलाहरूले सहन सक्दैनौँ ।" डल्ली आफ्नाबाटै मुर्मुराई। " के भन्न खोजेको तिमिले ! भन त तिमि दाश कसरी भयौ? आफ्नो घरको काम त सबैले गर्नैपर्छ । मै पनि त बिहानै आर्काको काममा जान्छु र तिमिलाई थाहा न�. . .
